I ukończył Bóg w siódmym dniu dzieło swoje, które uczynił, i odpoczął dnia siódmego od wszelkiego dzieła, które uczynił. I pobłogosławił Bóg dzień siódmy, i poświęcił go, bo w nim odpoczął od wszelkiego dzieła swego, którego Bóg dokonał w stworzeniu.

Rdz 2,2-3

Bóg uczynił siódmy dzień szczególnym na tle pozostałych. Ten dzień został poświęcony. W Swoim Słowie zawarł Stwórca przykazania, a jedno z nich brzmi następująco:

Pamiętaj o dniu sabatu, aby go święcić. Sześć dni będziesz pracował i wykonywał wszelką swoją pracę, ale siódmego dnia jest sabat Pana, Boga twego: Nie będziesz wykonywał żadnej pracy ani ty, ani twój syn, ani twoja córka, ani twój sługa, ani twoja służebnica, ani twoje bydło, ani obcy przybysz, który mieszka w twoich bramach. Gdyż w sześciu dniach uczynił Pan niebo i ziemię, morze i wszystko, co w nich jest, a siódmego dnia odpoczął. Dlatego Pan pobłogosławił dzień sabatu i poświęcił go.

Wj 20,8-11

Z tego właśnie powodu nasza społeczność ma pragnienie, aby spotykać się w każdy piątkowy wieczór, aby rozpoczynać Dzień Pański. Podczas tych spotkań wspólnie śpiewamy, modlimy się i czytamy Słowo Boże. Wszyscy są chętnie zaproszeni.

Tym razem, czyli od 08.09.2017 przez najbliższe pół roku, odbędzie się cykl spotkań, podczas których badana będzie wspólnie Księga Objawienia. Będą poruszane trudne tematy! Do jakich wniosków dojdziemy? Niech dobry Bóg prowadzi nasze myśli podczas tego studium.